Archive for July, 2005

มันอยู่ที่ใจ

July 28, 2005
"ทำอะไร ทำด้วยใจ .." 
 
 
พ่อเคยบอกคำนี้มาตั้งแต่เด็กๆ … แล้วก็เหมือนเป็นอะไรที่เหมือนจะอยู่ติดตัวมาอยู่ตลอด
บางทีคำพูดสั้นๆ มันก็ทำให้รู้สึก หรือสอนอะไรเราได้เยอะเหมือนกันนะ
จำได้ว่าสมัยเรียนมหาลัย … ไม่ชอบเข้าเรียนอ่ะ .. รู้สึกว่ามันไม่สนุก และต้องมาตื่นเช้า และน่าเบื่อ และอาจารย์ก็ไม่สวย และ ๆๆๆๆๆ
 
เหมือนไม่มีใจจะไปเรียน … ตอนปี 3 ทั้งเทอมเข้าเรียนแค่ 4 คาบเองมั้ง .. รวมกันทุกวิชานะ .. แต่ก็เอาตัวรอดจบมาด้วยเกรด 2.7 ได้ (คำเตือน : ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน)
 
แต่พอเป็นเรื่องทำกิจกรรมด้วยแล้วนี่ .. มาก่อนใครเลย ทำการบ้านมาอย่างดี เอาจริงเอาจัง ทุ่มเทเหลือเกิน
เพื่อนบางคนมันยังถามเลย 
"แกทำแต่กิจกรรมนี่ มันได้อะไรนักรึไง …"
"มันทำด้วยใจว่ะ .. " ตอบไปสั้นๆ มันก็เหมือนจะงงๆ แต่ก็พยักหน้า ประมาณว่า .. เออ .. ช่างมึง .. 55
 
บางทีมันก็ติดเป็นนิสัย เวลาทำงาน หรือทำหลายๆอย่าง …
มันก็ดีที่มันทำให้เราตั้งใจทำมากๆในสิ่งที่ชอบจริงๆ
แต่ก็ไม่ดีตรงที่ เวลาไม่ชอบอะไร ก็ไม่มีอารมณ์ทำเอาซะเลย (ติส จริงจริ๊ง)
 
วันนึงตอนอยู่ปี 4 .. วันนั้นเป็นวันที่ 2 ของกิจกรรมเชียร์ … โดยหน้าที่แล้วเราจะเป็นคนรับผิดชอบทุกอย่างในห้องเชียร์ ในขณะที่ประธานเชียร์จะต้องสนใจอยู่กับการสอนน้องๆ เราจะคอยดูแลทั้งเรื่อง script , เวลา , กิจกรรมในทุกช่วง , การตัดสินใจแทบทั้งหมด …
 
วันนั้นทุกอย่าง เรียกได้ว่าเละเทะไปหมด … อะไรก็ไม่เป็นอย่างที่ตั้งใจกันไว้ … จริงๆมันก็เกิดจากผลของทั้งทีมนั่นแหล่ะ แต่ในฐานะคนรับผิดชอบ มันก็ต้องเครียดและรู้สึกย่ำแย่เป็นธรรมดา … ปกติไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราก็จะยิ้มแย้มคอยปรอบใจ สร้างกำลังใจให้เพื่อนๆ น้องๆ … แต่วันนั้นมันทำไม่ได้
 
ทุกคนก็ดูเหมือนจะเข้าใจและเห็นใจ เข้ามาปรอบใจต่างๆนาๆ หลายคนเข้ามาพูดกันด้วยเยอะแยะไปหมด … แต่ยิ่งฟังมันก็ยิ่งรู้สึกแย่ล่ะนะ บางทีความรับผิดชอบมันก็เป็นอะไรที่หนักอึ้งเหมือนกัน
 
แล้วก็มีเพื่อนคนนึงเดินเข้ามา … ปกติเพื่อนคนนี้จะชอบพูดจา ชอบคุยสนุกสนาน กับเราเสมอๆ … แต่วันนั้นเค้าเข้ามาพูดกับเราแค่สั้นๆ (มารู้ทีหลังว่าเป็นคนเดียวที่คอยดูเรามาตลอดตั้งแต่ทุกอย่างเริ่มผิดพลาด และก็รู้ดีว่าเรารู้สึกยังไง)
 
เพื่อนคนนั้นเดินมามองหน้าเรา แล้วเธอก็ตบไหล่เบาๆ …
"ไม่เป็นไร .. อย่าคิดมาก"
 
มันก็เป็นคำพูดที่ไม่ได้สวยหรู หรือดูดีอะไร เพราะคงไม่ได้แต่งคำพูด หรือเรียบเรียงมาก่อน แต่ก็ให้ความรู้สึกทางใจได้เลย ว่าเป็นคำพูดที่จริงใจเอามากๆ … เหมือนที่เพื่อนๆ น้องๆมาปรอบใจกันเป็นร้อยเป็นพัน มารวมในคำสั้นๆนี่เอง
 
หลังจากนั้นเราก็สูดลมหายใจลึกๆ .. เงยหน้ามารับความจริง … แล้วก็ลุยต่อไป … เหมือนได้ความรู้สึกที่อยากจะทำให้ดี กว่าสมัยก่อนซะอีก
เหมือนมันได้ใจกลับมา … บางครั้งกำลังใจ มันก็มาพร้อมๆกับความจริงใจล่ะเนอะ
 
 

คนไทยอ่านหนังสือกัน .. ปีละ 8 บรรทัด

July 26, 2005
จำได้ว่าประโยคนี้เคยอยู่บนหน้า 1 หนังสือพิมพ์หลายฉบับ เมื่อ 2-3 ปีก่อน … แต่ก็จำไม่ได้แล้วว่าที่มาจากงานวิจัยนี้มาจากที่ไหน
 
ไม่เชื่ออ่ะ … ยังไงซะก็ไม่เชื่ออยู่แล้ว …
 
คือก็ไม่ได้ไปว่างานวิจัยเขาไม่ดีนะ เพราะเราเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่มาที่ไปเค้าวัดกันยังไง … แล้วที่ว่าบรรทัดของแต่ละคนก็ให้ความหมายไม่เหมือนกันอีก … 1 บรรทัดของ ดาวินชี่โค๊ด กับ 1 บรรทัดของการ์ตูนขายหัวเราะ มันก็ต่างกันอีกนั่นแหล่ะ …
 
แต่ถ้าเราลองคำนวณเอาแบบ คร่าวๆ เบสิคๆเลยนะ …
คนไทย 60 ล้านคน .. อ่านหนังสือกันปีละ 8 บรรทัด … ก็อ่านกันทั้งประเทศ 480 ล้านบรรทัด
 
กระดาษ 1 หน้าก็จะมีบรรทัดแบบมาตรฐานประมาณ 24 บรรทัด (ไม่รวมพวกรูปภาพ)
ถ้าเอาหนังสือเรียนมาซักเล่มนึง มีขนาดประมาณ 100 หน้า (หนังสือเด็กประถมยัง 3 ร้อยหน้าเลย) …
ก็จะได้ 240 บรรทัด …
 
ถ้าเด็กไทยที่ยังอยู่ในวัยเรียน มีซัก 1 ล้านคน (ซึ่งจริงๆมีมากกว่านี้เยอะเลย)
มาอ่านหนังสือ ทั้งปี คนละ 2 เล่ม ..
ก็จะได้ 480 ล้านบรรทัด เท่ากับที่ผลวิจัยบอกไว้เล๊ยยย …
 
ยังไม่นับคนวัยอื่นๆนะเนี่ย … แหม .. เด็กวัยเรียน อ่านกันทั้งปีแค่หนังสือ 2 เล่มนี่มันก็เกินไปหน่อยแฮะ …
 
… แต่ถ้ามองในแง่บวก (positive thinking) นะ … ไม่ว่าผลวิจัยเค้าจะถูก จะดี หรือไม่ดียังไง … มันก็ทำให้เรารู้สึกได้แหล่ะนะว่าอย่างน้อย …
 
เราเองก็คงต้องอ่านหนังสือ .. ให้มากขึ้นซักหน่อยแล๊ววว

10 ปี ทาทา

July 25, 2005
"โอ่ะ โอ่ะ โอ๊ะ โอ๊ย … น่ากลัวจังเลย … ฉันต้องกลัวฉันต้องกลัวรึเปล่า .."
"หากไม่ดูเป็นการรบกวน ก็จะชวนเธอมารักกัน … ถูกใจเธอมาตั้งนานรู้ไม๊ .."
"เจ็บปวดทุกครั้งที่เราต้องมาเจอกัน … เย็นชากับฉันมันทรมาณ เหลือเกิน .."
 
..
 
"Dhoom Dhoom , Let me take you higher .. Dhoom Dhoom , i wana feel that burning .."
 
..
 
ถ้าไม่นับพี่ Bird ธงไชยแล้ว .. นักร้องคนนึงที่เราได้ยินได้ฟังเพลงมาตั้งแต่ช่วงวัยรุ่นจนปัจจุบัน (จิงๆตอนนี้ก็วัยรุ่นอยู่น๊า) ก็คงจะเป็น Tata Young นี่แหล่ะ ..
 
โดยส่วนตัว นอกจากจะชื่นชอบทาทาแล้ว ยังมีความรู้สึกพิเศษกับทาทาหลายๆอย่างเหมือนกันนะ อย่างนึงก็คงเพราะทาทาเป็นนักร้องที่อายุเท่าๆกับเรา (ทาทาเกิดปี 1980) .. เรียกได้ว่าอายุพอๆกัน ..
 
ช่วงที่คนทั้งประเทศชอบทาทา เราก็ชอบ
ช่วงที่หลายคนในประเทศเกลียดทาทา … เราก็ยังชอบ
 
ดู concert ของทาทามาตั้งแต่อายุ 14 … จนตอนนี้ 24 แล้วก็ยังดูอยู่เลย … ดูตั้งแต่ concert ต่างจังหวัด คนดูหลายพัน .. จนถึงช่วงทาทาย้ายไปอยู่ Bec Tero .. concert ในห้องประชุมเล็กๆ คนดูไม่ถึง 500 คนก็ไปดูมาแล้ว …
 
จนล่าสุดไปดู concert ครั้งใหญ่ โอ้โห คนดูเป็นหมื่น …
 
รู้สึกดีใจกับทาทาด้วย … ที่ประสบความสำเร็จอย่างที่ตัวเองตั้งใจและฝันไว้ …
ภาพของ concert ครั้งก่อน ที่เวทีเล็กๆ คนดูไม่กี่ร้อยคน … แต่ทาทาก็ยังเต็มที่ และก็เป็น concert ที่สนุกมาก .. ยังอยู่ในหัวตลอด … พอเอาภาพนั้นมาเปรียบเทียบกับตอนนี้แล้ว มันก็ทำให้รู้สึกดีใจไปด้วยจริงๆ
 
ทุกเพลงที่ทาทาร้องยังเพราะเหมือนเดิม … ยิ่งตอนที่ intro เพลง "โอ๊ะ โอ๊ย" ดังขึ้นมานี่ .. ทั้ง hall ลุกขึ้นเต้นกันหมดเลย … เรียกว่า เป็น Concert 10 ปี Tata Young ก็ยังได้เลยนะเนี่ย
 
ทาทาเคยบอกว่า อยากจะประสบความสำเร็จแบบพี่เบิร์ด ซึ่งเป็นนักร้องในดวงใจทาทามาตลอด …
 
เอ่อ .. ตอนนี้พี่(ป้า)เบิร์ดอายุ 48 แล้วนะ … ถ้าทาทาทำได้อย่างที่บอกจริงๆนี่ เราต้องฟังเพลงเธอไปอีก 24 ปีเลยนะทาทา …
 
โอเคๆ … ก็แต่จะรอฟังจ้า
 
 
 
 
 

ความฝัน …

July 12, 2005
ตอนเด็กๆ เคยฝันกันบ้างไม๊ ว่าอยากทำอะไร อยากจะเป็นอะไร … แล้วตอนนี้ยังทำตามความฝันนั้นกันอยู่รึเปล่า …
 
เราเคยฝันนะ … ฝันว่าอยากเป็นนักบิน … และก็พยายามทำตามความฝันนั้นมาเหมือนกัน … แต่ …
 
คุณสมบัติผู้มีสิทธิเข้าสัมภาษณ์นักบิน
1. ส่วนสูงไม่ต่ำกว่า 170
2. สายตาดีเยี่ยม
 
-_-"    .. ตกตั้งแต่ 2 ข้อแรกเลย .. สูงยังไม่ถึง 168 เลย ..
เอาวะ .. เป็นสจ๊วตก็ยังดี
 
คุณสมบัติผู้มีสิทธิเข้าสัมภาษณ์ลูกเรือก(สจ๊วต)
1. ส่วนสูงไม่ต่ำกว่า 170
 
 
 เวรกรรมจริงๆ … สงสัยคงไม่มีบุญพอมั้งเรา
 
แต่ตอนนี้ได้ความหวังใหม่แล้ว … ไม่ใช่ชื่อพรรคการเมืองหรอกนะ แต่เป็นความฝันอีกอย่างที่อยากทำ
อยากเป็นตากล้องว่ะ … อืมม ใช่ … อยากเป็น
 
ชอบนะ ชอบว่ามันดูอิสระดี .. เป็นงานที่ต้องใช้ฝีมือ การฝึกฝน และก็จิตวิญญาณเหมือนกัน … ไม่ได้เว่อร์นะเออ มันต้องใช้จริงๆ
จำได้ตอนอยู่ ม.4 เคยลองฝึกถ่ายรูปอยู่พักนึง … ตอนนั้นก็ถ่ายออกมาได้ดีนะ แต่ว่าค่าใช้จ่ายมันสูงเกินกว่าจะรับได้ …
ค่ากล้อง ค่าฟิล์ม ค่าล้าง … ค่าแฟรช ไฟ สาย เลนส์ ฯลฯ
 
10 ปีต่อมา (เฮ้ย นี่เราจบม. 4 มา 10 ปีแล้วเหรอเนี่ย … แก่จังโว้ย)
 
กล้องเป็น Digital .. มี Photoshop ช่วยแต่ง … มีระบบปรับนู่นปับนี่โดยไม่ต้องพึ่งเครื่องมือมากนัก
เอาน่า … ช่วงนี้ก็ว่างๆ … แถมมันก็ไม่ได้ต้องการความสูงเกิน 170 ด้วย .. ทำได้สิๆ
 
ขอลองลุยต่อความฝันซักพัก … เอ้า .. 1 .. 2 .. Start !!
 

Jigsaw

July 4, 2005
บนทางเดิน ทางที่ดูวกวน ใครต่อใคร ใครต่อใครหลายคน
วันและคืน คืนและวันทำฉันให้สับสน

ทางที่เดิน ทางที่ดูวกวน ใจข้างใน ใจข้างในร้อนรน
ไม่มีใคร ไม่มีเลยสักคน

บนทางเดิน ทางที่ดูวกวน ใครต่อใคร ใครต่อใครหลงกล
ใจกับตัว ตัวกับใจ ต้องช้ำไปกี่หน
ทางที่เดิน ทางที่ดูวกวน ใจข้างใน ใจข้างในทุกคน
ยังต้องการเพียงมีใครสักคน
 
ตามหาครึ่งหนึ่งของหัวใจ มาเติมให้เต็ม
ตามหา JIGSAW ชิ้นสุดท้าย
ใครสักคน ต้องมีใครสักคน
คนที่เขาตามหาเราเหมือนกัน

ใครสักคน ต้องมีใครสักคน
คนที่เขาไม่ใช่แค่ความฝัน…

ใครสักคน ต้องมีใครสักคน
คนที่เขาตามหาเราเหมือนกัน

ใครสักคน ต้องมีใครสักคน
คนที่เขาเกิดมาคู่กับฉัน
………..