Archive for December, 2005

Blog vs Diary

December 27, 2005
เดี่ยวนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไป …
 
จ.ม. -> email
เพจเจอร์ -> sms
โทรศัพท์บ้าน -> มือถือ
 
ช่วงประมาณ ม. 3 เคยเขียน diary อยู่ช่วงนึง … สมัยนั้นเป็นเด็กกำลังช่างฝันเลย เขียนทุ๊กวัน เขียนนู่นนี่เต็มไปหมด … เขียนมาได้ 3-4 ปีมั้ง เคยเอามาเปิดอ่านแล้วก็ขำตัวเองอยู่เหมือนกัน … แต่มันก็สนุกดีที่ได้กลับไปอ่าน
 
ชอบเวลาได้กลับไปเห็นตัวเราเคยทำอะไรในอดีต ได้เห็นรูป ได้อ่าน diary ที่เคยเขียน … ก็เลยเริ่มเป็นคนชอบเก็บทุกอย่างไว้ตลอด ไม่ค่อยชอบทิ้งอะไร .. เลยเป็นสาเหตุที่ไปถอยกล้อง vdo handy cam มามั้ง (กินแกบไปหลายเดือนเลย ) เวลากลับมาดูมันก็ตลกๆดี
 
Blog ก็เปน diary แบบนึงนะ แต่เขียนได้บันทึกอะไรๆลงไปเหมือนกัน … ให้คนอื่นๆเข้ามาอ่านได้ด้วย , comment ก็ได้ จะได้รู้กันว่า เราอยู่ไหน ทำอะไรอยู่ แม้เวลาที่อยู่ไกลๆ
 
สมัยเขียน diary เคยมีไปแลกกับพวกเพื่อนๆแถวบ้าน (แก๊งเล่นบาส) อ่านกันทีนึง … ปรากฏว่าเพื่อนคนนึงโกดเราเป็นฟืนเป็นไฟเลยเพราะดันไปวิจารณ์เค้าใน diary ของเราเอง …
 
หลังจากนั้นเวลาเขียนอะไรก็เลยจะพยายามไม่ไปวิจารณ์ใคร ไม่ไปพาดพิงถึง … จึงๆก็ดีเหมือนกันนะ เราไดด้เขียนเรื่องของตัวเองมากๆ ก็สนุกดี … ไปพูดถึงคนอื่นเค้า บางทีมันก็ไม่ดีหรอก พูดเรื่องตัวเองปลอดภัยที่ซู๊ดดด
 
– จิงป่าว 
 
 
 
 
Advertisements

ลูกชายคนเล็ก

December 15, 2005
 
ผมเป็นลูกชายคนเล็ก …
 
ที่บ้านมีพี่น้อง 4 คน เป็น ชาย ชาย หญิง แล้วก็ ชาย (เราเอง)
 
เมื่อวันก่อนไปอ่านกระทู้ใน pantip เค้าตั้งหัวข้อว่า "แฟนงอนบ่อยขึ้น .. โดยที่เราก็ง้อมาตลอด .. อย่างนี้เค้าเรียกว่าเคยตัวใช่ไม๊คะ"
แล้วคนที่มาตอบกระทู้ก็มีหลายคนให้ความเห็นว่า เค้าคนนั้นเป็นลูกชายคนเล็กรึเปล่า … ต้องเป็นลูกชายคนเล็กแน่เลย ถึงได้เอาแต่ใจตัวเอง ..
 
มีหลายคนบอกว่า
– ลูกคนเล็กมักได้อภิสิทธ์มากกว่าพี่ๆ
– ลูกคนเล็กมักเป็นที่รักของพ่อกับแม่มากกว่าพี่ๆ
– ลูกคนเล็กมักเอาแต่ใจ
– ลูกคนเล็กมักเจ้าชู้ (ไม่จริ๊งไม่จริง)
– ลูกคนเล็กมักอ้วนกว่าพี่ๆ (อันนี้ขอเถียง)
 
ผมเป็นลูกคนเล็ก ก็พอรู้จักเพื่อนๆหลายคนที่เป็นลูกคนเล็กเหมือนกัน … จริงๆที่เค้าว่าๆกันมันก็มีจริงหลายข้อแหล่ะ มันก็ขึ้นกับการเลี้ยงดูของแต่ละบ้านด้วย แต่ถ้าบ้านเราล่ะก็ ทุกข้อดังกล่าวไม่เป็นจริงเล๊ยยยยยยย
 
ผมค้นพบข้อดีหลายๆอย่างของการเกิดเป็นลูกคนสุดท้องของบ้านเหมือนกันนะ อย่างเช่น การที่เราเป็นคนสุดท้ายของบ้าน เราก็จะได้เห็นอะไรหลายๆอย่างจากพี่ๆ อะไรดีๆ อะไรแปลกๆ ก็มีคนคอยสั่ง คอยสอนตลอด …
 
แต่ข้อเสียก็มีนะ อย่างเช่น เวลามีงานสำคัญๆ บางทีทั้งบ้านจะตื่นเต้นไปกับงานของพี่ๆก่อนแล้ว พอถึงคนสุดท้องก็อาจจะตื่นเต้นน้อยลงหน่อย .. เช่น สอบ entrance , งานรับปริญญา , งานบวช , งานแต่งงาน … หรืออย่างที่เคยเห็นหลายๆครอบครัว ลูกคนเล็กมักจะเป็นความหวังในเรื่องที่พี่ๆยังไม่ได้ทำ .. เช่นพ่อแม่อยากให้ลูกเป็นหมอ พอพี่ๆไม่ได้เป็นก็ไปหวังที่น้องคนเล็กนี่แหล่ะ …
 
เคยมีคนถามว่า … ถ้าให้เลือกได้ ถามว่าอยากเกิดเป็นลูกคนที่เท่าไหร่ …
 
คนโต … คนกลาง … รึ คนเล็ก …
 
 
ก็ขอตอบเลยว่า … จะเป็นลูกคนไหนก็ได้ …
 
ขอแค่ได้เกิดเป็นลูก ป่าป๊า กับ หม่าม๊า คนนี้ก็พอแล้ว  

พรปีใหม่ …

December 11, 2005
ขณะที่นั่งเขียน (พิมพ์) blog อยู่ ปัจจุบันเป็น วันที่ 11 ธันวาคม 2548
 
นาย ขจร อายุ 24 ขวบ … คิดไปคิดมา นี่เราใช้ชีวิตมาเกือบจะครึ่งชีวิตแล้วเหรอนี่ (ถ้าอยู่ถึง 60 นะ)
 
ทุกครั้งที่จะผ่านปีใหม่ จะชอบมานั่งทบทวนว่าปีนี้มีอะไรเกิดขึ้นมาบ้างในชีวิต … อยากจะขอทบทวนชีวิตซักหน่อยเหมือนกัน … แต่พอได้ทบทวนดูแล้วก็ได้รู้ว่า ตั้งแต่เกิดมา ชีวิตในปีนี้เป็นปีที่วุ่นวาย สับสนที่สุดเลยตั้งแต่เกิดมา … เป็นทั้งปีที่มีเรื่องดีๆ และเรื่องไม่ดีมากมายในชีวิต …
 
เริ่มต้นปีมาด้วยเรื่องเศร้า ที่อาม่าเสีย  … ไปพักใจที่ภูเก็ต 2-3 วัน  … แต่ก็มาต่อด้วยเรื่องออกจากงานที่ ent  …
 
ผ่านเรื่องเศร้ามา พบกับเรื่องดีๆที่ได้งานที่ drumbeat  … อยู่ได้ 2 เดือนมาถึงช่วงกลางปี ก็ต้องมาพบเรื่องเศร้าอีกที่ต้องเลิกกับแฟน  … จากนั้นไม่นานก็ต้องตกงาน เพราะบริษัทปิด  …
 
นั่งเศร้ากับชีวิตอยู่เป็นเดือน ก็ไปพักผ่อนใจที่เชียงใหม่เกือบ 10 วัน (เอาน้ำไปท่วมที่นั่นด้วย)  … กลับมาก็เศร้าต่ออีกที่ esso บอกว่าจะรับเข้าทำงาน แต่มาบอกปัดเอานาทีสุดท้าย 
 
ท้ายปี ได้งานชั่วคราวที่ jsg ทำงานหนักจนไม่ได้คิดอะไร (ซึ่งก็อาจจะดีที่ได้ยุ่งจนไม่ต้องคิดถึงเรื่องเศร้าๆ)  … แล้วก็ได้พบเรื่องดีๆที่ได้คบกับแฟนคนใหม่  … แล้วก็กำลังจะได้ไปทำงานที่ใหม่ในปีหน้า
 
ถ้าปีนี้จะขอพรอะไรก็ได้ซักข้อนึง …
 
อยากจะขอ … ขอให้ปีหน้า อยากให้เป็นปีที่มีความสุข … มันเหนื่อยใจเหนื่อยกายเหลือเกินในปีนี้ .. ขอพักใจพักกาย แล้วเริ่มชีวิตใหม่อีกครั้ง … ขอให้ทุกๆคนมีความสุขมากๆในปีใหม่ปีหน้า …
 
และตลอดไป … สาธุ๊